Sama uroczystość weselna ma kilkuwieczną tradycję. Staropolskie wesela najczęściej odbywały się w środę i trwały kilka dni. Wszystko po to, by zebrani goście mogli wybawić się do woli i wytrzeźwieć do niedzieli - dnia, w którym trzeba było udać się na mszę do kościoła. Dziś zabawa weselna trwa jedną noc - najczęściej ma to miejsce w sobotę. W wielu wsiach Polski możemy spotkać się jeszcze z funkcją starosty weselnego, aczkolwiek tradycja ta powoli zanika.

W staropolskim obrządku Parę Młodą witano chlebem i solą, a w niektórych regionach dodatkowo kieliszkiem wódki bądź wody. Dziś jest podobnie. Rodzice nowożeńców witają ich przed salą weselną, a następnie częstują specjalnie upieczonym chlebem. Po wypiciu zawartości kieliszków Państwo Młodzi rzucają szkłem za siebie - przez prawe ramię, by mogło się stłuc, a tym samym zapewnić szczęście na całe wspólne życie.

W staropolskiej tradycji zabawa weselna rozpoczynała się od pierwszego tańca. Dawniej rozpoczynała go Panna Młoda wraz ze Starostą, który przekazywał młodą małżonkę kolejnym drużbom, aż w końcu trafiła w ręce swojego męża. Dziś co prawda żadne wesele nie odbywa się bez pierwszego tańca, jednak tradycja została nieco zmodyfikowana. Małżonkowie stają na parkiecie razem i prezentują swoje umiejętności do wybranej wcześniej piosenki. Po zakończeniu pierwszego tańca, do zabawy dołączają się goście.

Ważnym punktem staropolskich wesel był obrządek oczepin. Pannie Młodej druhny zdejmowały z jej głowy wianek i ścinały włosy. Następnie zamężne kobiety nakładały specjalny czepiec, który symbolizował stan małżeński. Ceremonii oczepin towarzyszyły różnorakie zwyczaje. Współcześnie również mamy oczepiny, jednak mają one charakter bardziej rozrywkowy. Zamiast zdejmowania wianka i zakładania czepca, Panna Młoda pozbawiana jest welonu (czasami wiązanki) i rzuca go między niezamężne kobiety zgromadzone na zabawie weselnej. Współczesne oczepiny angażują również Pana Młodego, który rzuca w nieżonatych gości krawatem bądź muszką. Zabawa taka ma wyłonić przyszłych nowożeńców. Po tym „akcie” rozpoczynają się zabawy z udziałem Pary Młodej i gości.

Dawniej specjalnie na okazję wesela przygotowywano kołacz. Starosta weselny dzielił go między gości. Pierwsze kawałki trafiały jednak w ręce nowożeńców. Dziś co prawda nie mamy kołaczy, ale za to pyszne torty, niejednokrotnie kilkupiętrowe. Współcześnie Młoda Para kroi pierwszy kawałek ciasta wspólnie, a następnie karmią się wzajemnie. Reszta tortu dzielona jest między gości przez obsługę wesela.

Współczesne wesela mają w sobie wiele z uroczystości, które były organizowane przed kilkoma wiekami. I choć można odnieść wrażenie, że „wspólnych mianowników” jest coraz mniej, to dopóki będą organizowane zabawy na cześć młodej Pary, tradycja nie zginie, lecz trwać będzie. Ale czy wiecznie?